БЕЗ НАДЕ
Прозор отворен
у сну одлете птица
из собе тајни.
Мрежа живота
уплела се у оку
даљина јасна.
На зиду слутње
као слика од бола
окачен поглед.
Мисао нема
располућено време
у углу собе.
Самоћа вреба
безнадежно чекање
у празној чаши.
А ноћ се клати
у колебљивој чежњи
телефон ћути.